Jessie Burton, „Muza”

Pierwsza recenzja w 2018 roku 😀 tytuł jak najbardziej w klimacie noworocznych postanowień, pisania czy jakiegokolwiek innego tworzenia... a przy okazji mamy tutaj zagadkę do rozwiązania.. Zgubił się jakiś obraz? Nie, obraz jak najbardziej jest. Za to mamy mały problem z autorem... ~*~ Sztuka jest integralną częścią życia Odelle. Jednak nigdy nie przychodzi sama: gdy … Czytaj dalej Jessie Burton, „Muza”

Ale śpiewamy po angielsku – Jennifer Ryan, „Chórzystki”

Chórzystki to opowieść o kobietach, które pozostawione w dużej mierze same sobie podczas II wojny światowej zdają sobie sprawę, że nie są aż tak uzależnione od mężczyzn, jak im się do tej pory wydawało. Punktem zwrotnym okazuje się utworzenie Chilburyjskiego Chóru Żeńskiego, dzięki któremu jednoczą się i dzielą strachem albo siłą, a także dają upust … Czytaj dalej Ale śpiewamy po angielsku – Jennifer Ryan, „Chórzystki”

Meduzy – Deborah Levy, „Gorące mleko”

- Mój zawód, niestety, w obu znaczeniach tego słowa, to moja matka Rose. Okrutne słowa, prawda? Zwłaszcza, gdy wypowiada je istota, która wyssała z cudzego ciała niemało mleka, troski i uwagi. Jednak już po chwili pojawiają się wątpliwości. Na pewno każdy z nas zna kogoś, kto z obłędem i rozpaczą w oczach zapyta, czy sam … Czytaj dalej Meduzy – Deborah Levy, „Gorące mleko”

Taniec, który wszyscy znają – Jane Austen, „Duma i uprzedzenie”

It is a truth universally acknowledged, that... ... każda kobieta powinna przeczytać przynajmniej jedną książkę autorstwa Jane Austen ... najlepiej Dumę i uprzedzenie ... ostatecznie obejrzeć serial ... a single man in possession of a good fortune must be in want of a wife. Do świata opowieści Jane Austen wracam z przyjemnością - jest w nim … Czytaj dalej Taniec, który wszyscy znają – Jane Austen, „Duma i uprzedzenie”

Wyśpiewać historię – Neil Gaiman, „Chłopaki Anansiego”

Jeżeli w religii pojawia się więcej niż jedno bóstwo, za każdym razem dochodzi do konfliktu. Prędzej czy później dochodzi też do podziału władzy i obowiązków. O Tygrysie opowiada się historie pełne okrucieństwa, o Małpie - historie pełne niejasności... ale same historie nie należą do nich. Dlatego, że wszystkie historie należą do pająków. Oprócz tej jednej. … Czytaj dalej Wyśpiewać historię – Neil Gaiman, „Chłopaki Anansiego”

Gdzieniegdzie – Neil Gaiman, „Nigdziebądź”

To przecież jasne, że nie istnieje tylko i wyłącznie jeden świat. Mnóstwo rzeczywistości przeplata się i przecieka, a drzwi do nich można znaleźć w szafie - albo gdziekolwiek bądź, gdzie ich pozornie nie ma. Richard Mayhew popełnia błąd - ratując życie nieznajomej dziewczynie (tak, echa Heaven i Spryciarza z Londynu) daje się wciągnąć do świata … Czytaj dalej Gdzieniegdzie – Neil Gaiman, „Nigdziebądź”

Pozbierane na dłoń okruszki – Kazuo Ishiguro, „Okruchy dnia”

W moim życiu (ignorując fakt, że książkę wydano w 1989 roku, a Emma Thompson wcieliła się w Miss Kenton dopiero cztery lata później) to film The Remains of the Day poprzedza powieść. Ale dopiero słowo pisane odkryło przede mną tę spokojną, pozbawioną wykrzykników opowieść o życiu w cieniu i garniturze. Życiu zamkniętym w domu wielkim jak … Czytaj dalej Pozbierane na dłoń okruszki – Kazuo Ishiguro, „Okruchy dnia”

Dzisiaj posadziłem drzewo – Gilbert Keith Chesterton, „Drzewa pychy i inne opowiadania”

Opowiadanka, opowiadanka, opowiadanka... i ten tytuł. Czym właściwie są drzewa pychy? Czy z ziemi podlewanej zadufaniem w sobie, zlepionej przekonaniami o własnej wielkości może wyrosnąć coś tak niezwykłego, jak drzewo? Jak drzewo może zgrzeszyć? Gilbert Keith Chesterton, angielski pisarz końca XX w., żonglujący w swoich utworach poezją, refleksją na temat wiary i chrześcijaństwa, a także … Czytaj dalej Dzisiaj posadziłem drzewo – Gilbert Keith Chesterton, „Drzewa pychy i inne opowiadania”

Gdy nie będzie już nikogo… Agatha Christie, „I nie było już nikogo”

Nie znali się zupełnie. Skuszeni ofertą nie do odrzucenia, znaleźli się na tajemniczej wyspie, zostawiając za sobą codzienność... Aż nagle z głębi tajemniczej rezydencji rozlega się miażdżący wyrok: wszyscy jesteście winni. Jak zareagować mają na takie słowa ludzie, którym nigdy nic nie udowodniono? Jedynie Philip Lombard spogląda z politowaniem na dziewięć (na pewno nadal dziewięć? … Czytaj dalej Gdy nie będzie już nikogo… Agatha Christie, „I nie było już nikogo”

Miasteczko jak każde inne? – Nevil Shute, „Miasteczko jak Alice Springs”

Każdy z nas dał się kiedyś nabrać na to pięknie wykaligrafowane hasło znajdź swoje miejsce na świecie. Niektórzy deklarują się, że im się to udało, inni ze spuszczoną głową mamroczą wściekle, że to tylko bujdy na resorach. Jednak w książkach takie miejsca się znajdują. Jean Paget dowiaduje się, że właśnie odziedziczyła dość pokaźną sumę pieniędzy. … Czytaj dalej Miasteczko jak każde inne? – Nevil Shute, „Miasteczko jak Alice Springs”